உருகாயோ நெஞ்சமே

மன்னுயிர்க்காய்த் தன்னுயிரை

Mannuyirkaay thannuyirai

மாய்க்க வந்த மன்னவர்தாம்

Maaykka vantha mannavar thaam

இந்நிலமெல் லாம் புரக்க

Innilalamel laam purakka

ஈன குரு சேறினார்

Eena kuru saerinaar

தாக மிஞ்சி நாவறண்டு

Thaaga minji naavarandu

தங்க மேனி மங்குதே

Thangka maeni manguthae

ஏகபரன் கண்ணயர்ந்து

Eega paran kannayarnthu

எத்தனையாய் ஏங்குறார்

Ethanaiyaai aenguraar

மூவுலகைத் தாங்கும் தேவன்

Moovulagai thaangkum thaevan

மூன்றாணி தாங்கிடவோ?

Moondraani thaangkidavoa?

சாவு வேளை வந்த போது

Saavu vaelai vantha poathu

சிலுவையில் தொங்கினார்

Siluvaiyil thonginaar

வல்ல பேயை வெல்ல வானம்

Valla paeyai vella vaanam

விட்டு வந்த தெய்வம் பாராய்

Vittu vantha theivam paaraai

புல்லர் இதோ நன்றி கெட்டுப்

Pullar ithoa nandri kettu

புறம் பாக்கி னார் அன்றோ?

Puram paaki naar androa