அப்பா உம் பாதம்
Appaa Um Paatham
அப்பா உம்பாதம் அமர்ந்துவிட்டேன்
Appaa umpaatham amarnthuvittaen
அன்பின் தகப்பன் நீர்தானையா
Anbin thagappan neerthaanaiyaa
செய்த பாவங்கள் கண்முன்னே
Seytha paavangkal kanmunnae
வருந்துகிறேன் நான் கண்ணீரோடு
Varunthukiraen naan kanneeroadu
என்னைக் கழுவி கழுவி தூய்மையாக்கும்
Ennaik kazhuvi kazhuvi thooymaiyaakkum
கல்வாரி இரத்தத்தாலே
Kalvaari iraththaththaalae
நான் பனியைப்போல வெண்மையாவேன்
Naan paniyaippoala venmaiyaavaen
முற்றிலும் வெண்மையாவேன்
Muttrilum venmaiyaavaen
இயேசையா – 4
Yaesaiyaa – 4
துணிகரமாய் நான் தவறு செய்தேன்
Thunikaramaay naan thavaru seythaen
துணிந்து பாவம் செய்தேன்
Thuninthu paavam seythaen
நோக்கிப் பார்க்க பெலன் இல்லையே
Noakkip paarkka pelan illaiyae
தூக்கி நிறுத்தும் என் தெய்வமே
Thookki niruththum en theyvamae
கிழக்கு மேற்கு உள்ள தூரம்
Kizhakku maerkku ulla thooram
உந்தன் இரக்கம் உயர்ந்ததையா
Unthan irakkam uyarnthathaiyaa
இல்லையே எல்லை உம் அன்பிற்கு
Illaiyae ellai um anpirku
இரக்கத்தின் செல்வந்தர் நீர்தானையா
Irakkaththin selvanthar neerthaanaiyaa
என் குற்றங்கள் நீர் நினைவு கூர்ந்தால்
En kuttrangkal neer ninaivu koornthaal
உம்முன்னே நிற்க முடியாதையா
Ummunnae nirka mudiyaathaiyaa
தகப்பன் மகனை மன்னிப்பதுபோல்
Thagappan maganai mannippathupoal
மன்னிக்கும் தெய்வம் நீர்தானையா
Mannikkum theyvam neerthaanaiyaa
முள்முடி கிரீடம் பார்க்கின்றேன்
Mulmudi kireedam paarkkintraen
முகமெல்லாம் இரத்தம் காண்கின்றேன்
Mugamellaam iraththam kaankindraen
ஜீவன் தந்தல்லோ மீட்டீரையா
Jeevan thanthalloa meetteeraiyaa
தேவனே நான் என்ன சொல்வேன்
Thaevanae naan enna solvaen
இயேசையா நன்றி – 4
Yaesaiyaa nanri – 4