என்னை ஆட்கொண்ட இயேசு

மனிதர் தூற்றும்போது – உம்மில்

Manidhar thootrumpoadhu – ummil

மகிழச் செய்பவரே

Magizha seibavarae

அதைத் தாங்கிட பெலன் கொடுத்து

Adhai thaangida belan koduthu

தயவாய் அணைப்பவரே

Dhayavaai anaippavarae

தனிமை வாட்டும்போது – நம்

Thanimai vaattumpoadhu – nam

துணையாய் இருப்பவரே

Thunaiyaai iruppavarae

உம் ஆவியினால் தேற்றி

Um aaviyinaal thaetri

அபிஷேகம் செய்பவரே

Abhishaegam seibavarae

வாழ்க்கை பயணத்திலே

Vaazhkai payanaththilae

மேகத்தூணாய் வருபவரே

Maegaththoonaai varubavarae

உம் வார்த்தையின் திருவுணவால்

Um vaarthaiyin thiruvunavaal

வளமாய் காப்பவரே

Valamaai kaappavarae