இரத்தக் கோட்டைக்குள்ளே

நேசரின் இரத்தம் என்மேலே

Naesarin iraththam enmaelae

நெருங்காது சாத்தான்

Nerunkaathu saathaan

பாசமாய் சிலுவையில் பலியானார்

Paasamaai siluvaiyil paliyaanaar

பாவத்தை வென்று விட்டார்

Paavathai vaendru vittar

இம்மட்டும் உதவின எபினேசரே

Immattum uthavina ebinaesarae

இனியும் காத்திடுவார்

Iniyum kaaththiduvaar

உலகிலே இருக்கும் அவனை விட

Ulagilae irukkum avanaivida

என் தேவன் பெரியவரே

En thaevan periyavarae

தேவனே ஒளியும் மீட்புமானார்

Thaevanae oliyum meetpumaanaar

யாருக்கு அஞ்சிடுவேன்

Yaarukku angiduvaen

அவரே என் வாழ்வின் பெலனானார்

Avarae en vaazhvin pelanaanaar

யாருக்கு பயப்படுவேன்

Yaarukku payappaduvaen

தாய் தன் பிள்ளையை மறந்தாலும்

Thaai than pillaiyai maranthaalum

மறவாத என் நேசரே

Maravaatha en naesarae

ஆயனைப் போல நடத்துகிறீர்

Aayanaippoela Nadaththukiraar

அபிஷேகம் செய்கின்றீர் – என்னை

Abishaegam seigindrieer - ennai

மலைகள் குன்றுகள் விலகினாலும்

Malaikal kunrugal vilakinaalum

மாறாது உம் கிருபை

Maaraathu um kirubai

அனாதி சிநேகத்தால் இழுத்துக்கொண்டீர்

Anaathi sinaekaththaal izhuththukkonteer

அணைத்து சேர்த்துக் கொண்டீர்

Anaiththa saerththuk kondeer