உம்மை நினைக்கும் போதெல்லாம்

தள்ளப்ட்ட கல்நான் எடுத்து நிறுத்தினீரே

Thallapatta kal naan eduthu niruthineerae

உண்மை உள்ளவன் என்று கருதி

Unmai ullavan endru karudhi

ஊழியம் தந்தீரையா

Oozhiyam thandheeraiyaa

பாலை நிலத்தில் கிடந்தேன்

Paalai nilathil kidanthaen

தேடி கண்டுபிடித்தீர்

Thaedi kandupiditheer

கண்ணின் மணிபோல காத்து வந்தீர்

Kannin mani pola kaathu vandheer

கழுகு போல் சுமக்கின்றீர்

Kazhugu pol sumakindreer

பேரன்பினாலே என்னை

Paeranbinaalae ennai

இழுத்துக் கொண்டீர்

Izhuthu kondeer

பிரிந்திடாமலே அணைத்துக் கொண்டீர்

Pirindhidamalae anaithu kondeer

பிள்ளையாய் தெரிந்துகொண்டீர்

Pillayai therindhu kondeer

இரவும் பகலும் கூட

Iravum pagalum kooda

இருந்து நடத்துகின்றீர்

Irundhu nadathugindreer

கலங்கும் நேரமெல்லாம் கரம்நீட்டி

Kalangum naeramellam karam neeti

கண்ணிர் துடைக்கின்றீர்

Kanneer thudaikindreer

உந்தன் துதியைச் சொல்ல

Undhan thudhiyai solla

என்னை தெரிந்து கொண்டீர்

Yennai therindhu kondeer

உதடுகளைத் தினம் திறந்தருளும்

Udhadugalai dhinam thirandharulum

புது ராகம் தந்தருளும்

Pudhu raagam thandharulum