இதயங்கள் மகிழட்டும்

மன்னித்து அணைத்துக்கொண்டார்

Mannithu anaithukondar

மகனாய் சேர்த்துக்கொண்டார்

Maganai serthukondar

கிருபையின் முத்தங்களால்

Kirubayin muthangalal

புது உயிர்தருகின்றார்

Pudhu uuyirtharukindrar

அவரது மக்கள் நாம் அவர் மேய்க்கும் ஆடுகள் நாம்

Avaradhu makkal nam avar meikkum adukal nam

தலைமுறை தலைமுறைக்கும் நம்பத்தக்கவரே

Thalaimurai, thalaimuraikum (Avar) nambathakkavarey

தாய் மறந்தாலும் மறக்கவே மாட்டார்

Thaimarandhalum marakkavay maattar

உள்ளங்கைகளிலே பொறித்து வைத்துள்ளார்

Ulankaikaliley poritthu vaithular

தண்டனை நீக்கிவிட்டார் சாத்தானை துரத்திவிட்டார்

Dhandanai neekivittar sathanai thurathivittar

நடுவில் வந்துவிட்டார் தீங்கைக் காணமாட்டோம்

Naduvil vandhuvittar theengai kanamattome

உண்டாக்கினார் நம்மை, அவரில் மகிழ்ந்திருப்போம்

Undakkinar nammai, avaril magzhilnthiruppome

ஆட்சி செய்கின்றார் அந்த ராஜாவில் களிகூருவோம்

Atchi seikinrar andha rajavil kalikooruvome

தமது ஜனத்தின்மேல் பிரியம் வைக்கின்றார்

Thamathu janathinmale piriyam vaikinrar

அதிசய இரட்சிப்பினால் அலங்கரிக்கின்றார்

Adhisaya ratchippinal alankarikkinrar

நல்லவர் நல்லவரே (அவர்) கிருபை உள்ளவரே

Nallavar nallavarey (Avar) kirubai ullavarey

அவரது பேரன்பு என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும்

Avaradhu peranbu endrenrum nilaitthirukkum

சஞ்சலமும் தவிப்பும் பறந்துஓடியதே

Sanchalamum thavippum paranthu odiyathae

நித்திய நித்தியமாய் மகிழ்ச்சி நம் தலைமேல்

Nithiya nithiyamai magilchi thalaimale