சாரோனின் ரோஜா இவர்
Saaroanin Roajaa Ivar
சாரோனின் ரோஜா இவர்
Saaroanin roajaa ivar
பரிபூரண அழகுள்ளவர்
Paripoorana azhagullavar
அன்புத் தோழனென்பேன்
Anbuth thoazhanenbaen
ஆற்றும் துணைவன் என்பேன்
Aatrum thunaivan enbaen
இன்ப நேசரை நான் கண்டேன்
Inba naesarai naan kandaen
காடானாலும் மேடானாலும்
Kaadaanaalum maedaanaalum
கர்த்தரின் பின்னே போகத் துணிந்தேன்
Kartharin pinnae poaga thuninthaen
சீயோன் வாசியே தளராதே
Seeyoan vaasiyae thalaraathae
அழைத்தவர் என்றும் உண்மையுள்ளவர்
Azhaithavar endrum unmaiyullavar
அன்பின் தேவன் மறக்கமாட்டார்
Anbin Thaevan marakkamaattaar
ஆறுதல் கரங்களால் அணைக்கின்றார்
Aaruthal karanggalaal anaikkindraar
மலைகள் பெயர்ந்து போகலாம்
Malaigal peyarnthu poagalaam
குன்றுகள் அசைந்து போகலாம்
Kundrugal asainthu poagalaam
மாறா தேவனின் புதுகிருபை
Maaraa Thaevanin puthukirubai
காலை தோறும் நமக்கு உண்டு
Kaalai thoarum namakku undu
நேசரை அறியா தேசமுண்டு
Naesarai ariyaa thaesamundu
பாசமாய் செல்ல யார்தானுண்டு
Paasamaai sella yaarthaanundu
தாகமாய் வாடிடும் கர்த்தருக்காய்
Thaagamaai vaadidum Kartharukkaai
சிலுவை சுமந்து பின்செல்வோர் யார்
Siluvai sumanthu pinselvoar yaar