எப்போழுது உம் சந்நிதியில்
Eppozhuthu Um Sannithiyil
எப்பொழுது உம் சந்நிதியில்
Eppozhuthu um sannithiyil
வந்து நிற்பேன்
Vanthu nirpaen
தாகமாயிருக்கின்றேன்
Thaagamaayirukkiraen
ஜீவனுள்ள தேவன்மேலே
Jeevanula Thaevanmaelae
தாகமாயிருக்கின்றேன்
Thaagamaayirukkiraen
அதிகமாய் துதிக்கின்றேன்
Athigamaai thuthikkindraen
தாகமாயிருக்கின்றேன்
Thaagamaayirukkiraen
தண்ணீருக்காய் மானானது
Thanneerukkaai maanaanathu
தாகம் கொள்வதுபோல்
Thaagam kolvathupoal
என் ஆன்மா உம்மைத்தானே
En aanmaa ummaithaanae
தேடித் தவிக்கிறது
Thaedi thavikkirathu
இரட்சகரே உம் வருகையிலே
Iratchagarae um varugaiyilae
நிச்சயமாய் உம் முகம் காண்பேன்
Nichayamaai um mugam kaanbaen
தாகமாய் இருக்கின்றேன்
Thaagamaai irukindraen
அதிகமாய் துதிக்கின்றேன்
Athigamaai thuthukkindraen
ஆத்துமாவே நீ கலங்குவதேன்
Aathumaavae nee kalanguvathaen
சோர்ந்து போவது ஏன்
Soarnthu poavathu aen
கர்த்தரையே நம்பியிரு
Kartharaiyae nambiyiru
அவர் செயல்கள் நினைத்துத் துதி
Avar seyalgal ninaithu thuthi
காலைதோறும் உம் பேரன்பைக்
Kaalaithoarum um paeranbai
கட்டளையிடுகிறீர்
Kattalaiyidugireer
இரவுபகல் உம் துதிப்பாடல்
Iravupagal um thuthippaadal
என் நாவில் ஒலிக்கிறது
En naavil olikkirathu