பாவி நான் கிருபை காட்டும்

பாதை தோறும் வேதம் ஏந்தி

Paathai thoarum vaetham aenthi

பரிசுத்தன் என்று காட்டுகின்றேன்

Parisuththan endru kaattukindraen

வேதம் காட்டும் பாதை செல்ல

Vaetham kaattum paathai sella

உள்ளமே இன்றி வாழ்கின்றேன்

Ullamae indri vaazhkinraen

கள்ளர் அடித்து மடியும் மனிதன்

Kallar adithu madiyum manithan

பாதை ஓரம் கிடக்கும்போது

Paathai oaram kidakkumpoathu

என்னைக் காத்தால் போதும் என்று

Ennaik kaaththaal poathum endru

ஒதுங்கி ஒதுங்கி ஓடுகின்றேன்

Othungki othungki oadukindraen

ஆயிரம் ஆயிரம் ஜாதிகள் வாழும்

Aayiram aayiram jaathigal vaazhum

இந்திய தேசம் மீட்பைக் காண

Inthiya thaesam meetpaik kaana

நித்தம் உந்தன் சத்தம் கேட்டும்

Niththam unthan saththam kaettum

பித்தன் போல வாழ்ந்துவிட்டேன்

Piththan poala vaazhnthuvittaen