எருசலேம் எருசலேம் உன்னை
Erusalaem Erusalaem
எருசலேம் எருசலேம் உன்னை
Erusalaem Erusalaem unnai
சிநேகிப்போர் சுகித்திருப்பார்கள்
Sinaegippoar sugithirupaargal
உன் அலங்கத்திற்குள்ளே சமாதானம்
Un alangaththirkullae samaathaanam
அரண்மனைக்குள்ளே பூரண சுகம்
Aranmanaikullae poorana sugam
கர்த்தர் உன்மேல் மனம் இறங்குகிறார்
Karthar unmael manam irangugiraar
ஆதரவாய் எழுந்து நிற்கின்றார்
Aatharavaai ezhunthu nirgindraar
தயை செய்யும் காலம் வந்தது
Thayai seiyum kaalam vanthathu
குறித்த நேரமும் வந்துவிட்டது
Kuritha naeramum vanthu vittathu
விழித்தெழு சீயோனே
Vizhithezhu seeyoanae
வல்லமையை தரித்துக்கொள்
Vallamaiyai tharithukol
துரத்துண்ட இஸ்ரவேலரை
Thurathunda isravaelarai
துரிதமாய் கூட்டிச்சேர்க்கின்றார்
Thurithamaai kootisaerkindraar
சீயோனை திரும்ப கட்டுகிறார்
Seeyoanai thirumba kattugiraar
மகிமையிலே காட்சியளிப்பார்
Magimaiyilae kaatchiyalipaar
பூமியின் ஜனங்களுக்குள்ளே
Boomiyin janangalukullae
புகழ்ச்சியும் கீர்த்தியுமாவாய்
Pugazhchiyum keerthiyumaavaai
உன்னிலிருந்து வேதம் வெளிப்படும்
Unnilurunthu vaedham velipadum
கர்த்தர் வசனம் பிரசித்தமாகும்
Karthar vasanam pirasithamaagum
இரவும் பகலும் மௌனமாயிராத
Iravum pagalum mounamaayiraatha
ஜாமக்காரர் உன் மதில்மேல்
Jaamakaarar un mathilmael
அமரிக்கையாய் இருப்பதில்லை
Amarikaiyaai iruppathillai
அமர்ந்திருக்க விடுவதில்லை
Amarnthirukka viduvathillai