இது அதிசயமே எனக்கானந்தமே

விண்ணையும் துறந்து இம்மண்ணுலகில்

Vinnnnaiyum thuranthu immannnulagil

என்னையும் எண்ணிலே தம் மனதில்

Ennaiyum ennnnilae tham manathil

தாழ்மையின் ரூபமே தாம் எடுத்து

Thaalmaiyin roobamae thaam eduththu

தயாபரனாய்த் தோன்றினார் – தேவ

Thayaaparanaayth thondrinaar – thaeva

மானிடர் மன இருள் நீக்கிடும் மெய்

Maanidar mana irul neekkidum mei

மா பிரபையோடிலங்கும் மகிபன்

Maa pirabaiyotilangum magiban

மன்னுயிர் மீட்கவே தன்னுயிரைத்

Mannuyir meetkavae thannuyiraith

தந்தாரே இயேசுவையே -எந்தன்

Thanthaarae Yesuvaiyae -enthan

சமாதான பிரபுவாய் ஜெகத்தில் வந்தே

Samaathaana pirabuvaai jegaththil vanthae

சமாதானம் எனதுள்ளமே பொழிந்தார்

Samaathaanam enathullamae polinthaar

நன்றியோடே நானும் பாடிடுவேன்

Nandriyodae naanum paadiduvaen

தற்பரன் இயேசுவையே எந்தன்

Tharparan Yesuvaiyae enthan

பறத்திடும் பறவைக்கும் கூடு உண்டே

Paraththidum paravaikkum koodu unndae

பதுங்கிட நரிக்கும் ஓர் குழியுமுண்டே

Pathungida narikkum oor kuliyumunndae

இயேசுவுக்கோ தலை சாய்த்திடவோ

Yesuvukko thalai saayththidavo

எங்குமோர் ஸ்தலமுமில்லை – பூவில்

Engumor sthalamumillai – poovil

சாந்தமும் தாழ்மையும் நீதியுமே

Saanthamum thaalmaiyum neethiyumae

சிறப்புடன் விளங்கிடுதே அவரில்

Sirappudan vilangiduthae avaril

இந்நுகமே எனக்கெந்நாளுமே

Innugamae enakkennaalumae

சொந்த மென்றேற்றிடுவேன் என்றும்

Sontha mentretriduvaen endrum