எனக்கேன் இனி பயமே

கடந்த வாழ் நாட்களெல்லாம்

Kadantha vaal naatkalellaam

கர்த்தரே என்னை சுமந்தார்

Karththarae ennai sumanthaar

கண்ணீர் யாவையும் துடைத்தார்

Kanneer yaavaiyum thudaiththaar

உண்மையாய் என்னையும் நேசித்தார்

Unnmaiyaai ennaiyum naesiththaar

உள்ளங்கையில் என்னை வரைந்தார்

Ullangaiyil ennai varainthaar

அவர் அறியாதொன்றும் வந்ததில்லை

Avar ariyaathondrum vanthathillai

அவரையே சார்ந்து கொண்டேன்

Avaraiyae saarnthu konndaen

கர்த்தரோடிசைந்தே நடந்தேன்

Karththaroadisainthae nadanthaen

கிருபை சமாதானம் ஈந்தார்

Kirubai samaathaanam eenthaar

விசுவாசத்தால் நானும் பிழைத்ததால்

Visuvaasaththaal naanum pilaiththathaal

விரும்பி என்னை அணைத்தார்

Virumbi ennai annaiththaar

யுத்தங்கள் துன்பங்கள் சந்தித்தும்

Yuththangal thunbangal santhiththum

யோர்தான் நதி புரண்டு வந்தும்

Yoearthaan nathi purandu vanthum

எலியாவின் தேவன் என் ஜெபங்களை

Eliyaavin thaevan en jebangalai

ஏற்று பதில் அளித்தார்

Yaettu pathil aliththaar

இத்தனை அற்புத நன்மைகள்

Ithanai arputha nanmaigal

கர்த்தர் செய்ததை நினைத்திடுவேன்

Karththar seithathai ninaiththiduvaen

இதுவரை வழிகாட்டி நடத்தினார்

Ithuvarai valikaatti nadaththinaar

இன்னமும் காத்திடுவார்

Innamum kaaththiduvaar

உலகம் முடியும் வரையும்

Ulagam mudiyum varaiyum

உந்தனோடிருப்பேன் என்றவர்

Unthanoadiruppaen endravar

மகிமையில் சேர்ப்பாரே நம்பிக்கையில்

Magimaiyil saerppaarae nambikkaiyil

மேன்மை பாரட்டுகிறேன்

Maenmai paarattukiraen