அன்பில் என்னைப் பரிசுத்தனாக்க

அன்பில் என்னைப் பரிசுத்தனாக்க

Anbil ennai parisuthanaakka

உம்மைக் கொண்டு சகலத்தையும்

Ummai kondu sagalathaiyum

உருவாக்கியே நீர் முதற்பேரானீரோ

Uruvaakiyae neer mutharpaeraaneeroa

தந்தை நோக்கம் அநாதியன்றோ

Thanthai noakkam anaathiyandroa

மரித்தோரில் முதல் எழுந்ததினால்

Marithoaril muthal ezhunthathinaal

புது சிருஷ்டியின் தலையானீரே

Puthu sirushtiyin thalaiyaaneerae

சபையாம் உம் சரீரம் சீர் பொருந்திடவே

Sabaiyaam um sareeram seer porunthidavae

ஈவாய் அளித்தீர் அப்போஸ்தலரை

Eevaai alitheer appoasthalarai

முன்னறிந்தே என்னை அழைத்தீரே

Munnarinthae ennai azhaitheerae

முதற்பேராய் நீர் இருக்க

Mutharpaeraai neer irukka

ஆவியால் அபிஷேகித்தீர் என்னையுமே

Aaviyaal abhishaegitheer ennaiyumae

உம் சாயலில் நான் வளர

Um saayalil naan valara

வருங்காலங்களில் முதற்பேராய்

Varungaalangalil mutharpaeraai

நீர் இருக்க நாம் சோதரராய் (சகோதரராய்) உம்

Neer irukka naam soathararaai um

கிருபையின் வார்த்தையை வெளிப்படுத்தி

Kirubaiyin vaarthaiyai velippaduthi

ஆளுவோம் புது சிருஷ்டியிலே

Aaluvoam puthu sirushtiyilae

நன்றியால் என் உள்ளம் நிறைந்திடுதே

Nandriyaal en ullam nirainthiduthae

நான் இதற்கென்ன பதில் செய்குவேன்

Naan itharkenna pathil seiguvaen

உம்மகா நோக்கம் முற்றுமாய் நிறைவேறிட

Ummagaa noakkam muttrumaai niraivaerida

என்னைத் தந்தேன் நடத்திடுமே

Ennai thanthaen nadathidumae