உண்மையுள்ளவரே உத்தமரே

மனிதர்கள் மறந்தாலும் நீர் மறப்பதில்லை

Manidhargal marandhaalum Neer marappadhillai

சொந்தங்கள் வெறுத்தாலும் தள்ளுவதில்லை

Sondhangal veruththaalum thalluvadhillai

உள்ளங்கையில் என்னைப் பொறித்து வைத்தீர்

Ullangaiyil ennaip porithu vaiththeer

உம் கண்மணி போலப் பாதுகாத்தீர்

Um kanmani pola paadhukaaththeer

ஆயிரம் தலைமுறைகள் ஆனாலும்

Aayiram thalaimuraigal aanaalum

உம் உடன்படிக்கை ஒருபோதும் மறையாது

Um udanpadikkai orupodhum maraiyaadhu

நம்பினோரை கைவிடாத நல்ல தகப்பனே

Nambinorai kaividaadha nalla thagappanae

உம்மையே என்றும் தொழுதிடுவேன்

Ummaiyae endrum thozhdhiduvaen