The words of the Preacher, the son of David, king in Jerusalem.

தாவீதின் குமாரனும் எருசலேமின் ராஜாவுமாகிய பிரசங்கியின் வாக்கியங்கள்.

Vanity of vanities, saith the Preacher, vanity of vanities; all {is} vanity.

மாயை, மாயை, எல்லாம் மாயை என்று பிரசங்கி சொல்லுகிறான்.

What profit hath a man of all his labour which he taketh under the sun?

சூரியனுக்குக் கீழே மனுஷன் படுகிற எல்லாப் பிரயாசத்தினாலும் அவனுக்குப் பலன் என்ன?

{One} generation passeth away, and {another} generation cometh: but the earth abideth for ever.

ஒரு சந்ததி போகிறது, மறு சந்ததி வருகிறது; பூமியோ என்றைக்கும் நிலைத்திருக்கிறது.

The sun also ariseth, and the sun goeth down, and hasteth to his place where he arose. {hasteth: Heb. panteth}

சூரியன் உதிக்கிறது, சூரியன் அஸ்தமிக்கிறது; தான் உதித்த இடத்திற்கு அது திரும்பவும் தீவிரிக்கிறது.

The wind goeth toward the south, and turneth about unto the north; it whirleth about continually, and the wind returneth again according to his circuits.

காற்று தெற்கே போய், வடக்கேயுஞ்சுற்றி சுழன்று சுழன்று அடித்து, தான் சுற்றின இடத்துக்கே திரும்பவும் வரும்.

All the rivers run into the sea; yet the sea {is} not full; unto the place from whence the rivers come, thither they return again. {return...: Heb. return to go}

எல்லா நதிகளும் சமுத்திரத்திலே ஓடி விழுந்தும் சமுத்திரம் நிரம்பாது; தாங்கள் உற்பத்தியான இடத்திற்கே நதிகள் மறுபடியும் திரும்பும்.

All things {are} full of labour; man cannot utter {it}: the eye is not satisfied with seeing, nor the ear filled with hearing.

எல்லாம் வருத்தத்தினால் நிறைந்திருக்கிறது; அது மனுஷரால் சொல்லிமுடியாது; காண்கிறதினால் கண் திருப்தியாகிறதில்லை, கேட்கிறதினால் செவி நிரப்பப்படுகிறதுமில்லை.

The thing that hath been, it {is that} which shall be; and that which is done {is} that which shall be done: and {there is} no new {thing} under the sun.

முன் இருந்ததே இனிமேலும் இருக்கும்; முன் செய்யப்பட்டதே பின்னும் செய்யப்படும்; சூரியனுக்குக் கீழே நூதனமானது ஒன்றுமில்லை.

Is there {any} thing whereof it may be said, See, this {is} new? it hath been already of old time, which was before us.

இதைப் பார், இது நூதனம் என்று சொல்லப்படத்தக்க காரியம் ஒன்றுண்டோ? அது நமக்கு முன்னுள்ள பூர்வகாலங்களிலும் இருந்ததே.

{There is} no remembrance of former {things}; neither shall there be {any} remembrance of {things} that are to come with {those} that shall come after.

முன் இருந்தவைகளைப்பற்றி ஞாபகம் இல்லை; அப்படியே பின்வரும் காரியங்களைப்பற்றியும் இனிமேலிருப்பவர்களுக்கு ஞாபகம் இராது.

I the Preacher was king over Israel in Jerusalem.

பிரசங்கியாகிய நான் எருசலேமில் இஸ்ரவேலருக்கு ராஜாவாயிருந்தேன்.

And I gave my heart to seek and search out by wisdom concerning all {things} that are done under heaven: this sore travail hath God given to the sons of man to be exercised therewith. {to be...: or, to afflict them}

வானத்தின்கீழ் நடப்பதையெல்லாம் ஞானமாய் விசாரித்து ஆராய்ச்சி செய்கிறதற்கு என் மனதைப் பிரயோகம்பண்ணினேன், மனுபுத்திரர் இந்தக் கடுந்தொல்லையில் அடிபடும்படிக்கு தேவன் அதை அவர்களுக்கு நியமித்திருக்கிறார்.

I have seen all the works that are done under the sun; and, behold, all {is} vanity and vexation of spirit.

சூரியனுக்குக் கீழே செய்யப்படுகிற காரியங்களையெல்லாம் கவனித்துப் பார்த்தேன்; இதோ, எல்லாம் மாயையும், மனதுக்குச் சஞ்சலமுமாயிருக்கிறது.

{That which is} crooked cannot be made straight: and that which is wanting cannot be numbered. {that which is wanting: Heb. defect}

கோணலானதை நேராக்கக் கூடாது, குறைவானதை எண்ணிமுடியாது.

I communed with mine own heart, saying, Lo, I am come to great estate, and have gotten more wisdom than all {they} that have been before me in Jerusalem: yea, my heart had great experience of wisdom and knowledge. {had...: Heb. had seen much}

இதோ, நான் பெரியவனாயிருந்து, எனக்குமுன் எருசலேமிலிருந்த எல்லாரைப்பார்க்கிலும் ஞானமடைந்து தேறினேன்; என் மனம் மிகுந்த ஞானத்தையும் அறிவையும் கண்டறிந்தது என்று நான் என் உள்ளத்திலே சொல்லிக்கொண்டேன்.

And I gave my heart to know wisdom, and to know madness and folly: I perceived that this also is vexation of spirit.

ஞானத்தை அறிகிறதற்கும், பைத்தியத்தையும் மதியீனத்தையும் அறிகிறதற்கும், நான் என் மனதைப் பிரயோகம்பண்ணினேன்; இதுவும் மனதுக்குச் சஞ்சலமாயிருக்கிறதென்று கண்டேன்.

For in much wisdom {is} much grief: and he that increaseth knowledge increaseth sorrow.

அதிக ஞானத்திலே அதிக சலிப்புணடு; அறிவுபெருத்தவன் நோவுபெருத்தவன்.