என் தேவன் என் வெளிச்சம்

தாயும் தந்தையும் தள்ளிவிட்டாலும்

Thaayum thanthaiyum thallivittaalum

அன்பர் இயேசென்னை ஏற்றுக் கொள்வார்

Anbar yaesennai yaetrruk kolvaar

என்னை அவர் நிழலில் வைத்துக் காத்திடுவார்

Ennai avar nizhalil vaithu kaaththiduvaar

தலைமேலேற்றி என்னை உயர்த்திடுவார் – என்

Thalai-maelaetrri ennai uyarththiduvaar – en

தீமை செய்கின்றவர்கள் எனக்கு

Theemai seigindravargal enakku

தீமை செய்ய விரும்புகையில்

Theemai seiya virumbugaiyil

என் தேவன் அருகில் வந்து என்னைக் காத்து நின்றார்

En thaevan arugil vanthu ennai kaathu nindraar

என்னைப் பகைத்தவர்கள் உடனே அழிவாரே – என்

Ennai pagaithavargal udanae azhivaarae – en

என்மேல் யுத்தம்தான் எழும்பினாலும் நான்

Enmael yuththam thaan elumbinaalum naan

நல் நம்பிக்கையாயிருப்பேன்

Naal nambikaiyaa-yirupaen

என் நெஞ்சம் பயப்படாமல் கர்த்தரிடத்தினில் நான்

En naenjam payapadaamal kartharidathinil naan

அமைதியுடன் நாட்களை கழித்திடுவேன்

Amaithiyudan naatkalai kazhithiduvaen