ஒருவனாய் இருக்கையில் அழைத்தீரையா

ஒன்றுமில்லா என்னை கண்டீரையா

Ondrumillaa ennai kandeeraiyaa

உயிரூட்டி என்னை நிறுத்தினீரே

Uyirootti ennai niruthineerae

தனிமையில் கண்ணீர் வடித்தபோது

Thanimaiyil kanneer vadithapodhu

தோளோடு அணைத்த என் நேசரே

Tholodu anaitha en Naesarae

ஆபிரகாமை ஆசீர்வதித்தது போல

Aabiragaamai aaseervadhithadhu pola

ஆயிரம் மடங்காய் பெருக்கினீரே

Aayiram madangaai perukkineerae

உம் வாக்குத்தத்தம் உண்மை உள்ளது

Um vaakkuthatham unmai ulladhu

உம் மாறா கிருபை பெரியது

Um maaraa kirubai periyadhu