Moreover Job continued his parable, and said, {continued: Heb. added to take up}

பின்னும் யோபு தன் பிரசங்க வாக்கியத்தைத் தொடர்ந்து சொன்னது:

Oh that I were as {in} months past, as {in} the days {when} God preserved me;

சென்றுபோன மாதங்களிலும் தேவன் என்னைக் காப்பாற்றிவந்த நாட்களிலும் எனக்கு உண்டாயிருந்த சீர் இப்பொழுது இருந்தால் நலமாயிருக்கும்.

When his candle shined upon my head, {and when} by his light I walked {through} darkness; {candle: or, lamp}

அப்பொழுது அவர் தீபம் என் தலையின்மேல் பிரகாசித்தது; அவர் அருளின வெளிச்சத்தினால் இருளைக் கடந்துபோனேன்.

As I was in the days of my youth, when the secret of God {was} upon my tabernacle;

தேவனுடைய இரகசியச் செயல் என் கூடாரத்தின்மேல் இருந்தது.

When the Almighty {was} yet with me, {when} my children {were} about me;

அப்பொழுது சர்வவல்லவர் என்னோடிருந்தார்; என் பிள்ளைகள் என்னைச் சூழ்ந்திருந்தார்கள்.

When I washed my steps with butter, and the rock poured me out rivers of oil; {me: Heb. with me}

என் பாதங்களை நான் நெய்யினால் கழுவினேன்; கன்மலைகளிலிருந்து எனக்காக எண்ணெய் நதிபோல ஓடிவந்தது; அந்தச் செல்வநாட்களின் சீர் இப்போதிருந்தால் நலமாயிருக்கும்.

When I went out to the gate through the city, {when} I prepared my seat in the street!

நான் பட்டணவீதியால் வாசலுக்குள் புறப்பட்டுப்போய், வீதியில் என் ஆசனத்தைப் போடும்போது,

The young men saw me, and hid themselves: and the aged arose, {and} stood up.

வாலிபர் என்னைக்கண்டு ஒளித்துக்கொள்வார்கள்; முதியோர் எழுந்திருந்து நிற்பார்கள்.

The princes refrained talking, and laid {their} hand on their mouth.

பிரபுக்கள் பேசுகிறதை நிறுத்தி, கையினால் தங்கள் வாயைப் பொத்திக்கொள்வார்கள்.

The nobles held their peace, and their tongue cleaved to the roof of their mouth. {The nobles...: Heb. The voice of the nobles was hid}

பெரியோரின் சத்தம் அடங்கி அவர்கள் நாக்கு அவர்கள் மேல்வாயோடு ஒட்டிக்கொள்ளும்.

When the ear heard {me}, then it blessed me; and when the eye saw {me}, it gave witness to me:

என்னைக் கேட்ட காது என்னைப் பாக்கியவான் என்றது; என்னைக் கண்ட கண் எனக்குச் சாட்சியிட்டது.

Because I delivered the poor that cried, and the fatherless, and {him that had} none to help him.

முறையிடுகிற ஏழையையும் திக்கற்ற பிள்ளையையும் உதவியற்றவனையும் இரட்சித்தேன்.

The blessing of him that was ready to perish came upon me: and I caused the widow's heart to sing for joy.

கெட்டுப்போக இருந்தவனுடைய ஆசீர்வாதம் என்மேல் வந்தது; விதவையின் இருதயத்தைக் கெம்பீரிக்கப்பண்ணினேன்.

I put on righteousness, and it clothed me: my judgment {was} as a robe and a diadem.

நீதியைத் தரித்துக்கொண்டேன், அது என் உடுப்பாயிருந்தது; என் நியாயம் எனக்குச் சால்வையும் பாகையுமாய் இருந்தது.

I was eyes to the blind, and feet {was} I to the lame.

நான் குருடனுக்குக் கண்ணும், சப்பாணிக்குக் காலுமாயிருந்தேன்.

I {was} a father to the poor: and the cause {which} I knew not I searched out.

நான் எளியவர்களுக்குத் தகப்பனாயிருந்து, நான் அறியாத வழக்கை ஆராய்ந்துபார்த்தேன்.

And I brake the jaws of the wicked, and plucked the spoil out of his teeth. {the jaws: Heb. the jawteeth, or, the grinders} {plucked: Heb. cast}

நான் அநியாயக்காரருடைய கடைவாய்ப் பற்களை உடைத்து, அவர்கள் பறித்ததை அவர்கள் பற்களிலிருந்து பிடுங்கினேன்.

Then I said, I shall die in my nest, and I shall multiply {my} days as the sand.

என் கூட்டிலே நான் ஜீவித்துப்போவேன்; என் நாட்களை மணலத்தனையாய்ப் பெருகப்பண்ணுவேன் என்றேன்.

My root {was} spread out by the waters, and the dew lay all night upon my branch. {spread...: Heb. opened}

என் வேர் தண்ணீர்களின் ஓரமாய்ப் படர்ந்தது; என் கிளையின்மேல் பனி இராமுழுதும் தங்கியிருந்தது.

My glory {was} fresh in me, and my bow was renewed in my hand. {fresh: Heb. new} {renewed: Heb. changed}

என் மகிமை என்னில் செழித்தோங்கி என் கையிலுள்ள என் வில் புதுப்பெலன் கொண்டது.

Unto me {men} gave ear, and waited, and kept silence at my counsel.

எனக்குச் செவிகொடுத்துக் காத்திருந்தார்கள்; என் ஆலோசனையைக் கேட்டு மவுனமாயிருந்தார்கள்.

After my words they spake not again; and my speech dropped upon them.

என் பேச்சுக்குப் பேசாமலிருந்தார்கள்; என் வசனம் அவர்கள்மேல் துளிதுளியாய் விழுந்தது.

And they waited for me as for the rain; and they opened their mouth wide {as} for the latter rain.

மழைக்குக் காத்திருக்கிறதுபோல் எனக்குக் காத்திருந்து, பின்மாரிக்கு ஆசையுள்ளவர்கள்போல் தங்கள் வாயை ஆவென்று திறந்திருந்தார்கள்.

{If} I laughed on them, they believed {it} not; and the light of my countenance they cast not down.

நான் அவர்களைப் பார்த்து நகைக்கும்போது, அவர்கள் துணிகரங்கொள்ளவில்லை; என் முகக்களையை மாறச்செய்யவும் இல்லை.

I chose out their way, and sat chief, and dwelt as a king in the army, as one {that} comforteth the mourners.

அவர்கள் வழியே போக எனக்குச் சித்தமாகும்போது நான் தலைவனாய் உட்கார்ந்து இராணுவத்துக்குள் ராஜாவைப்போலும், துக்கித்தவர்களைத் தேற்றரவுபண்ணுகிறவனைப்போலும் இருந்தேன்.