Psalms 39 | சங்கீதம் 39

(சங்கீதம்)

‹ ›

✨

Chapter Overview & Historical Context AI Insight

அதிகார சுருக்கம் & வரலாற்றுப் பின்னணி (Author, Themes & Exegesis)

39:1

[To the chief Musician, {even} to Jeduthun, A Psalm of David.] I said, I will take heed to my ways, that I sin not with my tongue: I will keep my mouth with a bridle, while the wicked is before me. {my mouth...: Heb. a bridle, or, muzzle for my mouth}

என் நாவினால் பாவஞ்செய்யாதபடிக்கு நான் என் வழிகளைக் காத்து, துன்மார்க்கன் எனக்கு முன்பாக இருக்குமட்டும் என் வாயைக் கடிவாளத்தால் அடக்கிவைப்பேன் என்றேன்.

39:2

I was dumb with silence, I held my peace, {even} from good; and my sorrow was stirred. {stirred: Heb. troubled}

நான் மவுனமாகி, ஊமையனாயிருந்தேன், நலமானதையும் பேசாமல் அமர்ந்திருந்தேன்; ஆனாலும் என் துக்கம் அதிகரித்தது;

39:3

My heart was hot within me, while I was musing the fire burned: {then} spake I with my tongue,

என் இருதயம் எனக்குள்ளே அனல்கொண்டது; நான் தியானிக்கையில் அக்கினி மூண்டது; அப்பொழுது என் நாவினால் விண்ணப்பம்செய்தேன்.

39:4

LORD, make me to know mine end, and the measure of my days, what it {is; that} I may know how frail I {am}. {how...: or, what time I have here}

கர்த்தாவே, நான் எவ்வளவாய் நிலையற்றவன் என்று உணரும்படி என் முடிவையும், என் நாட்களின் அளவு இவ்வளவு என்பதையும் எனக்குத் தெரிவியும்.

39:5

Behold, thou hast made my days {as} an handbreadth; and mine age {is} as nothing before thee: verily every man at his best state {is} altogether vanity. Selah. {at...: Heb. settled}

இதோ, என் நாட்களை நாலுவிரற்கடையளவாக்கினீர்; என் ஆயுசு உமது பார்வைக்கு இல்லாததுபோலிருக்கிறது; எந்த மனுஷனும் மாயையே என்பது நிச்சயம். (சேலா.)

39:6

Surely every man walketh in a vain shew: surely they are disquieted in vain: he heapeth up {riches}, and knoweth not who shall gather them. {a vain...: Heb. an image}

வேஷமாகவே மனுஷன் திரிகிறான்; விருதாவாகவே சஞ்சலப்படுகிறான்; ஆஸ்தியைச் சேர்க்கிறான். யார் அதை வாரிக்கொள்ளுவான் என்று அறியான்.

39:7

And now, Lord, what wait I for? my hope {is} in thee.

இப்போதும் ஆண்டவரே, நான் எதற்கு எதிர்பார்த்திருக்கிறேன்? நீரே என் நம்பிக்கை.

39:8

Deliver me from all my transgressions: make me not the reproach of the foolish.

என் மீறுதல்கள் எல்லாவற்றிலுமிருந்து என்னை விடுதலையாக்கும், மூடனுடைய நிந்தனைக்கு என்னை ஒப்புக்கொடாதேயும்.

39:9

I was dumb, I opened not my mouth; because thou didst {it}.

நீரே இதைச் செய்தீர் என்று நான் வாயைத் திறவாமல் மவுனமாயிருந்தேன்.